SAYIN İSMAİL YILMAZ'IN KONUŞMA METNİ:

 Sayın bakanım, sayın valim, sayın millet vekillerim, sayın belediye başkanım, değerli misafirler, değerli basın mensupları;

     Başta sayın bakanım olmak üzere bu akşam burada olmanızdan dolayı derneğimiz BASİAD adına hepinize hoş geldiniz diyor teşekkürlerimi sunuyorum.

     Sayın bakanım öncelikle iktidara geldiğinizden bu yana ülkemizin gerek refah gerek kalkınması için yapmış olduğunuz birçok olumlu icraattan dolayı sizlere çok teşekkür ediyorum.

     Derneğimiz BASİAD 200 üye sayısıyla ülke ihracatının yaklaşık %6 sını gerçekleştiren, bunun yanı sıra 50.000 civarında insana iş imkanı sağlayan tekstil ağırlıklı aktif bir dernektir.

     Sayın bakanım bu akşam size yukarıda belirttiğim rakamların gelecek yıllarda daha fazla artacağından bahsetmeyi çok isterdim fakat, maalesef tekstil sektörünün hükümetimiz tarafından artık fazla tercih edilmemesi gereken bir sektör olarak tanımlanmasından dolayı sektörde yeni yatırımlardan söz etmek neredeyse imkansız hale geldi. Son iki seneden bu yana sektör ağır ağır yok olmaya doğru gitmekte, bizlerde seyretmekten başka hiçbir şey yapamamaktayız.

     Beklide haklısınız, klasik tekstilden çıkıp daha üst düzey endüstriyel ürünlere geçilmelidir. Bunda doğruluk payı elbette vardır. Acaba bunun zamanı şimdimi olmalıdır. Sektör temsilcileri olarak bizler bunun çok erken ve hızlı olduğunu düşünüyoruz.

     Bazı üst düzey temsilcilerimiz, bir zamanlar sizde Avrupa’nın Çin’iydiniz ne diye şikayet ediyorsunuz diyorlar. Doğru, bir zamanlar bizler de Avrupa için öyleydik. Avrupa’daki tekstil imalatçıları bundan şikayetçilerdi, bu nedenle Avrupa klasik tekstil üretimini neredeyse sıfırladı. Teknik tekstil, akıllı tekstil gibi daha endüstriyel ürünlere yöneldi. Ama eğer inceleyecek olursak, Avrupalılar klasik tekstil üretiminden çıkarken teknolojik altyapısını tamamladığı gibi, tekstil sanayisini korumak için kotalarla destekleyip

ağır ağır yıllar içinde çıktı. Bunu da bir devlet politikası yaptı, bu arada işsiz kalanları da işsizlik parası ile destekledi. Üstelik Avrupa’da nüfus artışı bizdeki gibi olmadığından aşırı bir işsizlik sıkıntısı çekilmedi.

      Eğer ülkemize bakacak olursak, yaklaşık 40.000.000 kişinin 30 yaşın altında olduğundan söz edilmektedir. Bu gençlere iş lazım, işi olmayan insanı parayla desteklesek bile tasvip etmeyeceğimiz alışkanlıklara meyletmesi muhtemeldir. Para vermesek yine tasvip etmeyeceğimiz şekilde kandırılmaya çalışılır. Çünkü etrafımızda gençliğin olumsuz yönde etkilenebileceği her şey var. İhracatın %25 inin tekstil sektörü tarafından gerçekleştirildiğini, ortalama milli gelirin 5.000 $ civarında olduğunu düşünürsek ve yine tekstil sektörü yan sanayisiyle birlikte istihdamda hala lokomotif bir sektör olduğuna göre sorunlarımıza acil olarak el atılmalı, bu konuda bir devlet politikası olmalı, orta ve uzun vadeli planlar yapılarak sanayici alternatif sektörlere yönlendirilmelidir.